aklıma geldi de, hayat ne garip...

incelikler yüzünden

zaman

büyümesek daha mı iyiydi ne?

beenmayaya

efendimmm sözümü tuttum ve sana bi tanesi de benden olmak üzere tam dört adet kart çektim. şimdi şekerim ilk kart kupa yedilisi (ters), ikincisi kılıç yedilisi (ters) üçüncüsü değnek beşlisi (düz) ve son kart kupa üçlüsü (düz). ilk olarak bence sen de benim gibi fazla hayalci, çabuk güvenen ve çoğunlukla iyiniyeti başkalarınca suistimal edilebilmeye müsait birisin.(sanırım) yine yaşayacağın bi hayalkırıklığı olabilir ama kupa yedilisinin olumlu yönü hayallerden kurtulup doğru bi amaca yönelineceği hususunda beklenmedik bi yardım alınacağıdır diyor kitapta. bu durumla birlikte bi değişim süreci beklemekte zannımca seni zira kılıç yedilisi yaşamında yepyeni bir soluk getirecek biri ya da bir dönemi işaret ediyor. ters olması bu konuda kararsız kalabileceğin izlenimini uyandırdı bende, ama kalma yahuu değişim iyidir.:) gerçek duygu ve düşüncelerinin ne olduğundan emin ol şekercim. değnek beşlisi bir rekabet ve çatışma ortamını simgeliyor. bu değişim süreci etrafındakilerle fikir aykırılıklarına düşebileceğin çelişkiler yaşayabileceğinin göstergesi olabilir ama bence boşver bunları zira son kartta sana bir kutlama var efem. "artık kutlama zamanıdır. iç huzuru ve bayram sevincini ifade eder..." yani güzel güpgüzel bi sonucu olucak en nihayetinde. hmmm belki bu dağınık adamla nişan filan olur ha, ne dersin? hep iyiye yoralım iyi çıksın be yav...
vallahi elimden de bu kadar geliyor benim inşallah hep iyiler olur, hepppp...

kına ıyyykkkk

işten erken çıkmışım, sıcak mıcak demeden alışveriş yapmışım, ciciler almışım, yolların kapalı olmasından mütevellit uzun, upuzun dolmuş yolculuğunu çekmeme rağmen keyfimi kaçırmadan eve gelmişim ohh güzel güzel bilgisayarın başına geçip takılıcam, kitap okuycam diye düşünürken annemlerin zoruyla komşunun kızının kınasına götürüldüm. evet evet zorla. şimdi aslında ben şu kız isteme, söz kesme, nişan, kına ve düğün ritüellerinden genelde pek hazzetmeyen bir insan olmakla beraber eğer bu ritüellere konu kişi bi arkadaşımsa/yakınımsa/sevdiğim bi insansa herkesten çok ben sevinirim bu işe ve keyif duyarım. ama bence olması gereken de bu yahu. tamam oynicaz, göbek atıcaz da pistteki insanların bi tanesini bile tanımıosan bunun zevki nerde? tamam gamzeyi tanıyorum az çok; ama muhabbettimiz merhaba-merhabadan öteye geçmemiş ki hiç. kız arkadaşlarını/akrabalarını bırakıp benle mi ilgilenecek. ilgilenmesin de zaten. ben olsam ilgilenmezdim. bırakırdım kös kös otursun.:):) bi de saçmalamışlar pzt kına çarş düğün mü olurmuş, ama neymiş efendim düğün tarihi 20.08.2008'miş 2008,2008 olsunmuş. peeehhhhh. neyse bu konulara hiç girmicem, ne istemesem başıma gelir korkarım eleştirmekten. zaten geçen hafta annemin dayısının torununun düğünü bozuldu, hem de düğünden bi kaç gün önce; annem de saf gibi peh peh güldü. dedim anne manyak mısın aynısı kızlarının başına gelir melir diye çekinir insan bi. zaten iyice kaybettim evlenebileceğime olan inancımı geçmişteki aşk hayatı tablomla. evlenmek mesele diil de çocuk yapmak istiyorum ben yahuuuu. gerçi 25inde evlenmiş 35inde boşanmış bi kadın olmaktansa 35inde zar zor bulduğu bi adam müsveddesiyle mutlu sayılabilecek biraz kart bi anne olmayı yeğlerim deeee... [yine büyük konuşuyorum, allahım sen koru yareppim, süpaneke, dinimiz, amin:) (bu kısmı sadece ebik anlicak ama olsuunn, heheheheh)] neyse yaf çok sıkıldım gene, sıkılmak patolojik oldu galiba bende. oysa ki oysa ki neşeli ama gerzek ve zevzekçe şeyler yazmak vardı aklımda. ee napalım o da artık başka bi güne kısfpmet...:):)
ya bi de benim bildiğim kına gecesi dediğinde sadece kadınlar olur nerden çıktı böyle avrupai(!) adetler. şöyle geleneksel kıyafetlerini giyeceksin, gelini ağlatacak bi teyze olacak filan. peehhhhh.:):)

ben

hmmmm nerden başlasam nasıl anlatsam. kendimden sıkıldım ben yahu. gerçekten kendimden sıkıldım. blogumun geneline baktım da böyle hep iç sıkıcı yazılar, yazılar... yahu ben böyle bi insan değildim. neşeli şeyler yazmak istedim. neden mi kıskançlıktan tabii. birkaç yeni bloga çarpıldım böyle güzel güzel iç sıkmadan nasıl yazmışlar. insanın keyfi yerine geliyor. neyse...

*ben böyle iç sıkıcı, insanları boğan, depresif/mutsuz biri değilim normalde. bana sadece hayat tarafından dönem dönem bunalım nedeni insanlar postalanır ben de postacıya burda öyle biri oturmuyor dşyşp tebligatı almaktan imtina etmektense aman belki iyi bi şey gelmiştir diyerekten zarfı açarım ve o zarf da her zaman elimde patlar. zaten içinde iyi bişi olmadığını bilsem de meraktan da açarım ya, o ayrı.

*hayatımda hatırlayabildiğim bu şeklide yaşadığım iki ve halen yaşamakta olduğum bir süreç var. etti size üç. küçük çaplı olanları hem saymıyor, doğrusunu söylemek gerekirse de hatırlamıyorum bile.

* ilkinde lise üçteydim. o zamanlar canım dediğim en yakın arkadaşım dediğim insandan (burda ona uygun daha güzel sıfatlarım var ama neyse...) ciddi bi kazık yemiştim ki hatun beni ciddi bi depresyona sokmuştu resmen. resmen somurtkan şirin olmuştum. her cümlem "nefret ederim" kalıbyla sonlanmakta asık suratlı bi acuze gibi etrafta dolaşmaktaydım. (ki ben kendimin suratı asık halini hiç beğenmem resmen çirkin, çipçirkin biri, normalde o kadar da çirkin değilim yahuuuu:)) neyse ki atlattım ben bu saçma sapan süreci ve hayat bana birini kaybettirirken doğru, dopdoğru bi "can arkadaş" kazandırdı bana: ece'yi... her şeyde bi hayır vardır sözüne de tam bu noktada inandım işte. (depresyon başlangıcı sonbahar sona erişi hatırlanmamakta)

*ikincisinde üniversite ikideydim. çok yakın ve çok sevdiğim onu sürekli koruma içgüdüsüyle hareket ettiğim (ki bu çok yanlışmış) bi arkadaşımla aramız limonileşti. ben içime kapandım. zaten tipik tuğba hareketidir bu içine kapanır kimseyi de almaz. neyse sonra bi adam çıktı karşıma. haytımda belki ilk kez gerçekten birine çok hem çoookkk aşık oldum. o adam bazen sevgilim oldu bazen düşmanım. aşktan resmen salakladım. haklıyken de haksızken de özür diledim. resmen yerlerde süründüm sevsin beni diye. sonra ne oldu. bu da can tabii yeter dedi bi yerde. yeter, yeter. ben araya giren yaz tatiliyle hem ona hem kendime rest çektim, tamamen hayatımdan çıkardım onu. içim kan ağladı yine de aramadım. sonra dinlediğim şarkılar sıkmaya başladı, acılarım bayatladı, bütünlemelerde yeniden doğdum. (küllerinden doğan anka kuşu:P) o adamla da bi daha muhattap olmadım. kendi kendime yemin ettim, bir daha asla SUİ GENERİS ilişkiler yaşamam diye. (depresyon başlangıcı sonbahar bitişi yaz) (çıkarılacak ders: arkadaşına küsüp içine kapanıp olmayacak bi dala tutunmamak gerekir.(miş) :P)

*sonra dingin huzurlu bi dönem var. 2004'ün sonbahar başlangıcıyla başlayıp 2008 sonbaharına dek süren. neşeli, huzurlu belki aşksız ama rahat. iyi dostlar ve güzel günlerle mimli. bir sürü güzel an ve anı şu an tam anımsayamadığım. (insan hafızası ne salak, kötüleri mimle iyiler flu kalsın. iş mi şimdi bu?) (iki üç sonbaharı mutlu geçirmişim yahu, hayret:P:P)

*en son da bu dönem işte. bu blogun ana kahramanı süpriz yumurtadan çıkarcasına hayatıma girip aynı hızla yıkıntılarımın arasından çekip gitti. (depresyon başlangıcı 2008 kasım aralık bitişi ?)

yazının sonuna gelmişken niye yazdığımı unuttum bu yazıyı ve bağlayamıyorum şimdi. neyse demem o ki ben aslında bu kadar sıkıcı, iç kanırtıcı bi insan diilim yahu. beni bu hale getirenler utansın...:P:P:P:)

aa bi de daha önce de söylemiştim aynen ece'nin dediği gibi ağustos doğumluların laneti sonbahar kış ayları. istatistiklerime bakınca farklı bi durum göremiyorum gerçekten...:):)

fal(ımsı)

sizin için tarot destesinden üç kart seçtim. kupa üçlüsü (düz), kılıç şövalyesi (ters) ve joker (düz).

geçmişten bir cümle

geçen ay bir arkadaşım evlendi. baya eski bi arkadaş orta üçte aynı sınıfa düşmüştük, "ankara hukuk"u kazandık aynı amfiye düştük filan. severdim kendisini aslında hala da severim. konu bu değil. konu düğün fotoğrafını görünce üniversite üçte aramızda geçen diyaloğun aklıma gelmesi. yine final ya da vize arifesi filan, kütüphanede ders çalışıoruz harıl harıl. mola vermişiz beraberce. "E" ile (isim vermek olmaz şimdi) kız arkadaşından ilişkilerden filan açıldı konu. o zaman hemen hemen 1 senedir beraberler bunlar. neyse konu aldatma aşık olma muhabbetlerine filan geldi. yakın arkadaş ya çekinmiyor kız arkadaşını aldattığından filan bahsediyor. benim de aklım almadı "insan aşıksa yapmaz, yapamaz böyle bişi" dedim. ama e zaten hiç aşık olmadığını bundan sonra da aşık olabileceğini zannetmediğini ama bu kızla evleneceğini (evlendiler de nitekim) filan söylemişti. bense bu duruma hırslanıp (kızı da tanıyorum, ne kadar aşık olduğu çok belli, saf iyi bi kız.) "E... senin gibi bi sevgilim olacağına ömrüm boyunca yalnız kalayım daha iyi." demiştim. şimdi düşünüyorum da ettiğim bu cümle bana geri döndü sonra. ben başka bi "E" ile tanıştım aynı adam bana hayatında hiç aşık olmadığını, bundan sonra da olacağına inanmadığını söyledi. ben gene de kulak arkası edip bu sözleri çok aşık oldum, ne olursa olsun onu istedim. ama sonuçta olmadı.

neyse ben şimdi onların düğün fotoğraflarına bakarken istediğimin bu olmadığını bir kez daha anladım. görebiliyorum çünkü, e aynı e. değişmeyecek ki. ama kız da aptal değil ya bütün aldatılışlarını bilecek ve tüm bunlara rağmen sineye çekecek her şeyi. sonra bi gün belki beş belki on yıl sonra dayanamayacak ama bu kez de çok can acısı biriktirmiş olacak. şimdi nasıl bu kadar emin olabiliyorsun diyeceksiniz belki. ama dedim ya yıllardır tanıyorum E'yi, nasıl değiştiğini ve bundan sonra ne olarak kalacağını çok iyi biliyorum. ve benm bildiklerimi bilen başka arkadaşlarımız da var.

neyse konu şu ki bir tür erkek tiplemesi bunlar. bir grup. "asla aşık olup bağlanmayan erkekler" grubu...:) ve nedense bu tip erkeklerin karşısına da her zaman "deli gibi aşık olup piskopatça bağlanan kadınlar" grubundan kadınlar çıkar.

neyse "E" ve "D"ye mutluluklar dileyeyim ben ve tabii diğer "E" ve karşısına çıkmış/çıkacak şanssız talihsiz(ler)e de...:):) [edit: diğer E'ye mutluluklar dilemişim fark etmeden, ama yok onun için hiç iyi dileklerim yok olmayacak da. vaz geçtim geri alıyorumm...:P:P]

aa bi de geçen gün çağla şıkelle emre altuğ evlenmiş. niyeyse ben pek bi mutlu oldum. aslında o karıdan hiç hazzetmem ama kaç senedir pek aşıktı yav. mutlu olsunlar bakalım.

hata

şimdi ben neyim biliyor musunuz,
küçük ve hatta çok da önemsiz bir hata.
bugün durup duruken aklıma geldi. adım geçmişti mutlaka aranızda; önemsiz ve hatta gereksiz yere büyütülmüş bir hata olarak.
sizin hayatınızda ben şimdi tam da buyum işte.
küçük, önemsiz ve lafı edilmeye bile değmeyecek bir hata.
her insan hatalar yapar değil mi?
benim de hatalarım oldu, acıttım birilerinin canını belki de pek fena.
ama ben hatalarımı böyle umarsızca görmezden gelmedim. acıttığım kadar kendi canımı da yaktım.
ben hatalar yapıp insanları acıtmamaya çalıştıkça başkalarının hataları olup acıyorum.
bu koymuyor ama bu değil koyan. koyan sizler tarafından küçük ve önemsiz bir hata olarak nitelendirilmek, acıyan canımın böyle kayıtsızca görmezden gelinmesi.

oysa ben ne hissettiğimi anladın sanmıştım, nasıl canımın yandığını... nasıl da yanılmışım.

ama ne de olsa ben sadece bir hatayım, hem de küçük önemsiz kayda değmeyecek bir hata...

SIKINTI

ve evet dün yağmur yağdı buraya havanın sıkıntısını aldı götürdü;
ama benim yağmurum, peki ya benim yağmurum nerde?

fiziksel yalnızlıklar canımı acıtmaya başladıysa tekrardan
tahammül edemiyorsam yek başınalığa
yine iyi değilim ben demektir bu.
kalabalığa ihtiyacım var
hem de en fenasından
düşünmeye
acımaya
acıtılmaya
ve özlemeye
fırsat kalmasın diye.
beni oyalayacak birine
bir şeye
hatta bambaşka bir sıkıntıya bile razıyım.
saçma belki ama evet çok sı-kıl-dım.
ama sıradan bi sıkıntı diil bu hatta sıkılmaktan diil 'SIKINTI'dan.

özledim

bir yıldızın gökten kaybı kadar arsız
ah bu gidiş çok zamansız..
sensizliğin tam ortasında
oyunsuz oyuncaksız..
ellerin..
ellerin..
şimdi ellerin elleri..
saçlarından bir yol inerdi
ortasına ellerimin
şimdi bir akarsu misafir
içinde gözlerimin.
gözlerin
gözlerin
gözlerin
gözlerin..
ben acılarımı dışladım
seni kendime eşledim
yokluğunda yağmur oldum
saçlarını düşledim..

özledim!
özledim!
özledim!

bazen susar bazen bağırır
yaralanmış sözlerim
sesin suskun
bu bir çığlık
vuruverir özlemin

özledim..
özledim..
özledim..
özledim..

ben acılarımı dışladım
seni kendime eşledim
yokluğunda yağmur oldum
saçlarını düşledim..

özledim!
özledim!
özledim!
özledim!

pretend

her seferinde mutlu olduğum kareler geliyor önce aklıma.
hayatımdan çıkan herkesle.
geçen onu düşündüm tüketmeden bırakamıyor muyum ben acaba hiçbir şeyi?
bir şey, bir ilişki bitecekse tamamen mi bitmeli? doğru olan bu mu peki?
cevabı bilemiyorum.
bir tek fotoğrafa bakıyorum.
tek bi kare senle ben yanyana.
adamın tekinden bu kadar nefret ederken nasıl bu kadar da aşık kalınabilir hala?
tutunmaya çalıştığım her dal kırıldı ve şimdi ben aslında her şey çok normalmiş gibi davranıyorum.
en sevdiğim kelimedir ingilizcede "pretend" ve işte ben uzun zamandır -mış gibiyim... hem de her şeyde.

neffffffffffffffffRet

yapmicam diyorum gene yapıyorum.
içimde benden başka engelleyemediğim biri daha var. durdurulamıyor. o her şeyi bilmeli, gözlerini kapayamaz ki.
çok sinir oldum ama çok.
hem de çok.
şöyle bilmem kaç "f" ile "nefffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffRet ediyorum!"

dengesiz

niye böyleyim ben, ruh hali sürekli değişken; bir iyi bir kötü, bi neşeli, bi mutsuz.
sabit bi modda durağan bi şekilde yaşamak istiyorum artık.
hala nasıl yanar canım.
yanmasın artık, yanmasın.
"bi b.k yediysen arkasında dur."

bi şekilde öğrenmek lazım, dönüp de arkaya bakmamayı, ama nasıl nasıl?

"sensiz nasılım bak bana
gel de bi çorba yap bana
madem öldürdün
akbaba olmasınnnn"

tatil

* efendim doğumgünüm vesilesiyle (3 Ağustos) liseden çok yakın bir arkadaşımla cuma kalktık ve kaş yollarını tuttuk. eh benm canlarım nazlımla filizim de kaşta tatillerini yapmaktaydılar nitekim güzel ve yorucu bi haftasonu oldu.

* giderken o kadar içmicem, içmicem dedim yine de duramadım, tövbemi ettim ve döndüm: "içki bütün kötülüklerin anası"ymış vesselam...

* tatilin en eğlenceli kısımlarından biri intikam timi oluşturmamız ve başarıyla sonuçlandırmamız oldu. intikam timinin sonraki hedefleri antalya ve ankara efemmmm...

* çok garip bi doğumgünü hediyesi aldım, bir daha böyle bişi olmaz herhalde. garip ama güzel, garip ama çok kısa, garip ama neyse çok fazla aması var, saymakla bitmez...

* " anladım ki hiç kimse, hiç kimse sen değil..."

* kaş'a bayıldık resmen, gelecek adli tatilde; ama bu kez kalabalık olarak ordayızzzz. hem kaş resmen kedi cenneti, benim bayılmamam olası mıydı kiii?

* henüz tatil yapmamış olan varsa hemen kaş yollarına düşsün, hotel begonvil hem çok güsel, şirin hem de fiyatları fena diil. http://www.hotelbegonvil.com/ da internet adresiiii:)