günlerin köpüğü

boris vian.
yıllar geçmiş üzerinden, okuyup da candan da öte bir dosta hediye edeli.
sahafların birinde- o zamanlar sürekli kitap aldığım sahaftı yanılmıyorsam-
tesadüfen, hiçbir fikrim olmadan elime aldığım bir kitaptı.
fantastikti, olağanın dışındaydı, gıcır gıcır değil aksine okuyanların izini taşıyan cinsten
yüreğine dokunan
şimdi yeni baskısı var(o zamanlar baskısı yoktu)
ama o keyfi vermedi bana, çeviriden midir, yoksa benim büyüyüp somutluğa yaklaşmamdan mıdır bilemedim.
bunları yazmayacaktım aslında
başlık olarak aklıma geliverdi birden yoksa amacım günlerin ne kadar çabuk ve umarsızca geçip gittiğinden yakınmaktı bir kez daha.
ellerimden kayıp gidiyor zaman ama ben kendime aileme yarar sağlamak adına ne yapıyorum?
kocaman bir HİÇ!
artık hayatıma bir çeki düzen vermemin zamanı geldi de geçiyor
farkındayım.