paranoyaklık

oldum olası paranoyak bir insandım.
her zaman takıntılarım korkularım vardı,
kimseyle paylaşamadığım.
geçenlerde takıntılarımdan birini, hem de tıpkısını bir başkasında görünce
rahatladım, hatta üstüne de koca bir oh çektim.
insan böyle bir konuda yalnız olmadığını bilme gerekliliği duyuyor.
bloga yazılabilecek ilk yazı olarak biraz saçma oldu galiba ama,
ne de olsa bu benim, benim aynadaki benle hesaplaşmam.