her şeyin bittiği nokta

gecenin bir vakti anladım değişmeyeceğini.
manasız çırpınışlarda içimde bir yerler, gizliden gizliye umut etmekte.
aydınlanma yaşıyorum "değmezmiş"le başlayan cümleler kurmamak için çabalarken evet ben tam da şuan aydınlanıyorum.
her şey o kadar berrak seriliyor ki gözlerimin önüne ilk defa bu kez gerçekten değmiyor belki de onca yaşadıklarıma.
inanmak istemediğim onca şeye inanmak zorunda kalıyorum gecenin bir vakti. seni saklayabileceğim bahanelerim yok artık çünkü.
çünkü sen giydiğin kıyafetler kadar sana yakışan 'tarz'ınla insan tam da nasıl olmadığı gibi görünüre örneksin.
her şeyin bittiği nokta olsun bu da.
senin
benim
ve tüm yaşanmışlıkların.