öylesine

ne garip başka hayatlarda var olmaya çalışmak, kendi varlığından memnun olmamak.
başka türlü bir şey benim istediğim diyip duruyorum da ne istediğimi tanımlayamıyorum bir türlü.
peki ya "o başka türlü şey"i bulmaya çabalıyor muyum?
hayır.
peki ne yapıyorum ben, bazen sadece var olmaya devam etmek midir yaşamak?
belki de bazen değil her zaman sadece var olmaktır yaşamak.
takıntılı, sorumsuz, kötücül, düşüncesiz ve bencil olarak.
bu dönem böyle bi dönem benim için n'apalım.

demin kuzenim " kuzi ben seni çok seviyom yav ölcek miyim neyim söyleyesim geldi" diye mesaj atmış, insanın sevildiğini duyması lazım bazen. iyi geliyor.
bi de ölümü hastalıkları çok düşünenler ölümü ve hastalıkları kendilerine en çok çekenlerdir gibisinden bir şeyler diyor tom robbins. bundan sonra düşünmemeye karar verdim bencilce uzun yaşamak istiyorum. eceyle eskiden hayal ettiğimiz gibi buruş buruş iki büklüm ihtiyarlar olarak yad edelim istiyorum bu günleri, gülerek.

lost izleyecektim vaz geçtim ders de çalışasım yok tom robbinsten alıntılar yapmak istiyorum bloguma sonra hatırlamak istediğimde kolayca bulabileyim diye.

bu da böyle bir yazı olsun...