insanın en başta kendinden ve bilinçaltından korkması lazım.
ben korkuyorum açıkçası.
ben başka semalara doğru kanat çırpmaya çalışırken tüm gayretimle; bilinçaltım kanatlarımın ve kollarımın halen kırılmış bir halde kimde olduğunu söylüyor rüyalarım aracılığıyla.
bu kadar zayıf ve savunmasız kalmaktan nefret ediyorum. bu kez çabuk geçti-geçiyor diye kendimi kandırmaktan bir arpa boyu bile yol alamamış olmak cesaret kırıcı.
bana bir düğme lazım ama sadece kapatmak için olan.
kapatıp kurtulmak için...
