işte hayat

gittiğin gün, hayat bitti sanmıştım
gittiğin gün, ölümü yaşamıştım
gittiğin gün, zaman durdu sanmıştım
meğerse ben yanılmışım

işte hayat, yine akıp gidiyor
işte hayat, sensizde yaşanıyor
işte hayat, böyledir deniyor
zaman her şeyi siliyor

öyle uzak, şimdi bana, yaşadığım hatıralar
bir bulanık film / resim sanki, senle dolu dakikalar
bak yinede zaman zaman, düşünürsem gözlerini
her yanımı anlatılmaz yemyeşil bir sızı kaplar

bence artık, sen sönmüş bir güneşsin
bence artık, sen yankısız bir sessin
bence artık, soluksuz bir nefessin
bence artık, herkes gibisin

ilhan irem

fonda ilhan irem anlasana çalıyor

benimse adamı silkeyeyip karşındakinin anlayacağı bir şey yok sen sevdin o sevmedi işte her şey bu kadar basit diyesim geliyor..

ooofffffffff sıkıldım resmen.

şimdi nasıl açıklasam bilmiyorum ama benim bazı nedenlerden ötürü nefret ettiğim şeyler kişiler olaylar filan vardır. yani ben bu şeyleri ya da şahısları kötü kodlamışımdır.

mesela vizontele tuuba'yı hiç izlemedim ve asla izlemeyecek olsam da nefret ederim o filmden.

yine kırmızı bir arabam olmayacak benim hiçbir zaman.

ve ben manisa ilinin sınırlarından dahi geçmeyeceğim geçsem de asla sevemeyeceğim tek şehir olacak şu dünya da.

ilhan irem de bunlardan biri işte. kötü kod bana kötü şeyleri hatırlatan.

şimdi hatırlayamadığım bir sürü var bunlardan. hah hatırladım bile sakaryadaki o pis köfteci.

ve bir de bizim sokağın öteki tarafı...

yazdıkça aklıma geliyor. en iyisi gideyim ben:)

edit: caldion erkek bir de ıyykkk bu kadar kötü bir koku olamaz.