çocukluk

dün yaklaşık 13 senelik arkadaşlarımla buluştum iş çıkışı. merveyle hiç kopmamıştık zaten de göktuğla da sanki daha dün ayrılmışız görüşmediğimiz onca zaman olmamış gibi aynı sıcaklık aynı sevgiyle sarıldık onca zamanın üstüne.
hazırlık 6. 7.sınıf anıları. yaptığımız salaklıklar, zevzeklikler, insan yaşadığı anın ne kadar güzel olduğunu o anın içindeyken anlayamıyor. gülmekten yanaklarım ağrıdı. kısa zamanlara sıkıştırılmıştı görüşmemiz iş güç sahibi(ama halen çulsuz) insanlar olmuştuk ama hep yürüdüğümüz sokaklarda yürüyüp geyik yaparken sanki yine 13-14 yaşlarında üç arkadaş olduk. göktuğ her zamanki gibi öyle bir şey söyledi ki ben de her zamanki tipik gülme krizlerimden birine tutuldum mesela.
sınavlar, çektiğimiz kopyalar, manyak hocalar, göktuğun geçenlerde fatih hocayı görüp korkması, derse bir dakka geç kaldın diye yok yazılmalar...
keşke dedik merveyle geri dönebilseydik de şöyle bir izleseydik o hallerimizi günlerimizi...
hala suratımda aptal bi sırıtış.
şu dünyada hiçbir konuda şansım yaver gitmese bile dostlarım konusundaki şansım yadsınamaz. iyi insanlar çıkardı tanrı karşıma genellikle ve ben kaybetmemeyi başarabildim eski arkadaşlıklarımı da. çok şükür, çok...