şüphe

fonda placebodan every you every me çalıyordu son ses. beşevlerden kızılaya.
karşımda aşık bir çift.
benim kulaklarımda "I know I'm selfish, I'm unkind. Sucker love I always find, Someone to bruise and leave behind. All alone in space and time. There's nothing here but what here's mine. Something borrowed, something blue. Every me and every you.Every me an every you,Every Me..."
garip geldi.
ben şarkının içindeydim de sanki karşımda da hep uzaktan bakacağım sahne.
allahtan kızılaya gelince şarkı da yol da bitti; üçümüz de kalabalığa karıştık.
ama onlar üç kişinin kalabalığa karıştığından habersizdiler.
çünkü aşk bencildir.
çünkü aşk üçüncüyü almaz yanına.
ben de kabullenip bunu yepyeni bir şarkıyla kulaklarımda yalnızlığımın koluna girdim ve yoluma devam ettim.

not: evvel bir zamanda benim olmayan bir ingilizce kitabından kopardığım bir sayfadaki bir resimdi bu. nette aramış bulamamıştım; kırmızı defterimi bulunca fotoğraflayıp buraya koydum... çünkü istediğim ve ne demek istediğimi anlatabilecek resim buydu.