26 Temmuz 2008 Cumartesi

intihal

çok garip zamanlar bunlar, büyüyorum ve büyüdüğümü her zerremde hissediyorum ben. değişiyorum, kayıtsızlaşıyorum.
bu sene çok şey öğretti bana, ne çok şey. yani sanırım öğrendim. neyse bunları yazmayacaktım ben.
ben geçen ay iki gün hiç durmadan ağladım olur olmaz yerlerde, zamanlarda; ama kimseye göstermeden, sonra içim boşaldı, bomboş kaldı. sonra dün gece serpilden benzer şeyleri duyunca ne bana özel bu durum bu ne de başkasına dedim.
hayatımız koskoca bi intihal, başka da bi b.k yok.

2 yorum:

beenmaya dedi ki...

büyüdükçe daha mı yalnız kalıyoruz ne...

ne ben olabildim ne de başkası dedi ki...

sanırım öyle...