45 dakika sonra hayata döndü ama...

hayatının son beş yılını hatırlamıyor, diye devam ediyor haber. bugün büroda AYM'nin kararı için milliyetin sayfasına girdiğimde tesadüfen gördüm bu haberi. efendim haberde deniyor ki: "Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde güvenlik görevlisi olarak çalışan 23 yaşındaki Ömer Durdu’nun bacağında bulunan kan pıhtısı akciğerine ulaşıp buradaki damarları tıkayınca, solunum ve kalp fonksiyonları durdu. Hastanenin önünde bayılan Durdu, yapılan 45 dakikalık müdahalenin ardından yaşama döndü, ancak yaşamının son 5 yılı hafızasından silindi." falan filan. şimdi haklı olarak merak edeceksiniz(ne bileyim belki de etmezsiniz) ne var bunda seni bu kadar ilgilendirecek diye. ama peşin hüküm vermeyin önce bi dinleyin. bundan 4-5 ay öncesinde hala canım çok yanarken her gece düşünür dua ederdim "allahım bana bi şey olsa canım daha çok yansa ama şu son olup bitenleri tamamen hafızamdan silse" diye. hem de her gece... daha büyük bi acıyı bile göze almıştım. ama neticede zaman geçti bana bişicik olmadı hafızam da sapasağlam duruyor.(ne yazık ki:)) o zaman saçma bişi diliyormuşum gibi gelirdi, eski türk filmleri tarzında; kıza araba çarpar kör olur, hafızasını kaybeder filan... olmayacak bir şeyi isteyip duruyormuşum gibi. (gerçi bu benim hep yaptığım şey.) bugün haberi görünce aniden bi garip hissettim. len demek ki umudumu kesmeyip istemeye devam etsem olacakmış dedim.:P ama işin ironik yani haberdeki şahıs 10 gün önce baba olmuş ve bu hafıza kaybı yüzünden ne eşini ne de çocuğunu hatırlıyor. böylece bir kez daha inandım şu dünyada ne gerçekte adalet var ne de ilahi adalet. ben istedim vermedin de adamın en mutlu zamanında yapılacak şey miydi bu ey tanrım? töbe töbeee...:):)

p.s. haberi merak edenler için buyrunuz linki: http://www.milliyet.com.tr/default.aspx?aType=SonDakika&Kategori=turkiye&ArticleID=763087&Date=05.06.2008