resim

" o kadar sevdim ki resmini, işte bugün konuştu benle"

her şeye üzülüyorum ya bu aralar başlarda en çok neye üzülmüştüm biliyor musun? seninle sadece ikimizin olduğu bir resmimizin olmayışına. ne çok koymuştu, belgeleyecek hiçbir şey yok bir zamanlar yan yana olduğumuzu. ben güzel zamanlarımı kare kare depolamak isterim. üniversite yıllarımın hemen hemen hepsinden resimler var elimde. çünkü zannımca mutluluk bende süreğen olamıyor ya ondan bu zamanı filan durdurma isteğim. resimler, buna yarıyor bende işte. baktığımda tekrardan, o gün ne kadar mutluydum diyorum, ne kadar mutluydum... işte bu nedenle üzülmüştüm, seninleyken yanındayken mutlu olduğum bir andan hatıralarım dışında somut bir şey kalmadığı için.
garip bir hafıza var bende. önceleri önemsemediğim küçük bir ayrıntı durup dururken pırrttt diye birden meydana çıkıveriyor. geçen yine böyle oldu. len dedim olmaz mı fotoğrafımız var tabii, zirvede o gece o kadar fotoğraf çektiler. yanyana olmasa bile aynı karede olduğumuz bi fotoğraf vardır mutlaka. e yazarlığım da onaylanmış, deştim kendimi alamayıp. gecenin başlarında çekilmiş bi fotoğrafta üçümüz aynı karedeyiz. senle ben yanyana. (çirkin ötesi çıkmışım o ayrı) sonra son sayfalarda beklemediğim bi foto: yanyanayız gene ama sen kolunu omzuma koymuş hafiften sarılmışsın bana, ben de kafamı omzuna yaslamışım senin yanağın benim alnıma dayalı, benim suratımda mutluluktan şapşallaşmış bir gülümseyiş.(daha o andan belli aşka yenik düşüp duvarlarımı, gardlarımı indirdiğim) çok mutluymuşum o kadar belli ki...
işte senden bana kalan bu tek resim oldu, bir de içimde açtığın yaralar. yaralar geçecek hatta geçiyor bile denebilir ama bu resim kalacak. tıpkı diğer resimlerim gibi. ben sonradan baktığımda bu resme "ne kadar mutluymuşum" diyeceğim ne kadar mutlu...
bir resmimiz var seninle benim. inkar edilemeyecek kadar gerçek.
"birkaç yıl sonra eminim sahil kenarında seni düşünüp ağlayacağım" demiştin ya da buna benzer bir şey. ağlama. çünkü ben yeterince ağladım halime, çaresizliğime, güçsüzlüğüme. hem bu kurduğun cümle çok yapay hem de böyle bir şey yapman. her şeyin gibi böyle bir şey yapman da fiktif olur. ve ben bir kez daha hayalkırıklığına uğrarım senin hakkında.