-sız,-siz hatta gereksiz

şu dünyada en çok korktuğum insan kendine nedensiz ve sonsuz güvenen insandır. (kimse alınmasın diye örnekleyeyim avrupa yakasındaki makbule karakteri mesela. gerçi o benim kastettiğim şeyin abartılmış ve ironikleştirilmiş bir örneği)
sonra yine korkarım olmadığı biri olduğuna kendini inandırmışlardan. (buna örnek bulamadım yok yok buldum ama söylemicem)
en çok korktuğum da her daim egolarıyla var olan ancak o şekilde varlığını sürdürebilenlerdir.(lisede bi arkadaşım vardı o da buna örnek)


hiç ama hiç mükemmel değilim hatta mükemmelliğin yakınından bile geçemem. marazlı görürüm hatta kendimi. o nedenle kimse 'sen kim oluyorsun'la başlayan cümleler kurmasın, daha önce de söylemiştim aynı zeminde değilim aşağılarda bir yerlerde kusurluluğuyla mutlu cabalamaktayım ben. ve en önemlisi istedim ve oynadım da sizin haklılığınıza anlam veremedim bir türlü...