kar

benim sevindiğim görüntüye çok benzemiyor ama bu resimde olsam daha çok sevinirdim herhalde:)

her yer bembeyaz bugün.
ben bugün karın yağışına sevindim, sevinecek başka hiçbir şeyim kalmamış olmasındandır belki.
çünkü ben kardan, soğuktan, kıştan nefret ederim.
ne sonbahar iyi gelir bana ne de kış.
ben yağmur mevsimiyle kavuran yaz mevsimini biliyordum sadece
buraya
bana mutsuzluktan başka hiçbir şey vermeyen bu şehre gelene kadar.
benim geldiğim şehirde kediler soğuktan üşütüp aksırıp tıksırmazlar
en fazla yağmurdan ıslanabilirler.
ama benim geldiğim şehirde yağmurlar üşütmez ne kedileri ne de insanları.
yağmur yumuşaktır.
ama burda yağmurlar bile düzgün değil, incecik yağmasam da olur ama lütfediyorum ki yağıyorum havasında
bir de utanmadan buz gibi.
ama ben bugün karın yağışına sevindim.
hiç tanımadığım insanlarla dolu bana oldukça yabancı o binadan çıkarken kar taneleriyle burun buruna gelince seviniverdim işte.
çünkü bu aralar sevinecek pek bir şeyim kalmadı.
ne yazık ki.

aralık

2004'e olduğu gibi 2008'e de hiç giresim yok benim.
lanet midir nedir, yoksa ben her dört senede bir hafızamı resetleyim aynı şeyleri mi yaşayacağım, yaşıyorum?
2012'ye de mi böyle diyerek gireceğim?
ağustos doğumluların lanetidir sonbahar - kış
talihsizlikler kasımla başlar aralıkta da son darbeyi vurur.
mutlu bir sonbahar, mutlu bir kış yok bana, bize.
ey aralık lanetli ay, bu sene getirdiğin yeni yıla hiç giresim yok.
ya durdur zamanı, bekle beni, geçsin acılarım öyle getir 2008'i
ya da artık bir geri alma tuşu ihsan eyle bana.
hiçbirini yapmayacaksa bari uykularımı geri ver...