hop-çiki-yaya

her gün tokat gibi yüzüme vurulması lazım bazı şeylerin.
çabucak unutuyorum ya ben.
hayat adil değilken dünyanın en boktan mesleğini yapmaya çalışıyorum.
bu da adil değil.
benim hala aşık olma durumumu devam ettirmeme rağmen senin aklının ucundan bile geçmiyor olmam da adil değil.
ama doğanın kanunu bu.
ne yapalım.
günler geçivermiş bulucam bir gün her şeyi.(HER ŞEY AYRI YAZILIR BİR DE DAHİ ANLAMINDAKİ DE, öğrenin şunu artık yaaa, illet oluyorum vallahi de billahi de)
neyse hadi bana güle güle sıkılmalar.
çoook sıkılıyorum hem de çok!