eyvallah

kapılar kapandı bak işte
yüreğim sıkıştı hüzünle
sevincim içimde buz oldu
kalakaldım böyle sessizce
tanıdıkdı yalnızlık oysa
haklısın belki yolunda
hazırdım bu kez mutluluğa
nereden çıktı şimdi ayrılık

öyle bos öyle boş ki bu dünya
güneşim sandım seni oysa
girdabın içinde yaşarken
yakamoz yakamoz çakar aklıma

susadım sana tek bi nefeste
yaşadım aşkımı bir hevesle
gözümün önünde durma nolur
yaşamak öyle zor ki bu bedende

hadi yoluna eyvallah
mutlu ol gülüm inşallah
sen biten günün ardından
bi başına kalma inşallah.

2004 yılının şarkısı bende. bu sabah çaldı da yaklaşık 4 sene sonra yine yeniden ne kadar benzer şeyler yaşadığımı hatırlattı bana. nakarat kısmını şöyle söylerdim ama " hadi yoluna eyvallah, mutsuz ol geber inşallah, sen biten günün ardından, bir başına kal be inşallah"
komik geldi bugün ama yine bu şekilde söyledim.
resmen kodlama denilen bir şey varsa benim beynim onu yapıyor. durup duruken hakanı ve o günleri düşündüm bütün gün.
bir döngüyse bu lanet böylece sürüp gidecek korkuyorum. evet hem de çok kor-ku-yo-rum...