hop-çiki-yaya

bazı insanlar vardır her zaman görüşmezsiniz sık sık telefonlaşmazsınız ama karşılıklı olarak çok iyi anlarsınız birbirinizi.
benim var birkaç tane böyle arkadaşım.
sabah adliyede bunlardan biriyle karşılaştım merdivenlerde.
öyle bir şey dedi ki öyle bir yerime dokundu ki gözyaşları akıverdi yanaklarımdan. hani başkası olsa ağlamam ama o kadar iyi biliyoruz ki birbirimizi ve o kadar değerli ki benim için başkasına göstermeyeceğim göz yaşlarımı onun yanında pervasızca akıtıverdim.
hani güçsüzlüğümü ve yorgunluğumu gösterecek yardım isteyecek birine ihtiyacım varmış gibi hissettim. bunca zamandır tuttuğum arka plana attığım onca şey onu görünce iplerinden boşanırcasına kaçıverdi.
iyi oldu ama iki üç damla da olsa akıttım biraz içimdekileri...
yarın buluşup uzun uzun konuşucaz en iyisi makyaj filan yapmamak...:) sonra da arkasından şenliklere gideceğiz nasıl olacaksa o?:):)