4 Mart 2008 Salı

kabus

sabahın 6buçuğuydu aniden uyandım. bir rüya bu kadar net ve bu kadar kırıcı olmamaıştı benim için.
bilinçaltıma itip görmezden geldiğim onca şey tokat gibi patladı suratıma.
acımasızca.
hikayenin kedileri, kadınları ve kahramanı her şeyi olduğu gibi gösteriverdi birden.
ben kendimi diğer kadın kahraman zannederken yan rollerin birine itilmişim kendi benliğimle haberim yokmuş.

"anla artık tuğba, seni düşünmedi, düşünmüyor, düşünmeyecek."

Hiç yorum yok: